• آخرین اخبار
  • پربیننده ترین اخبار
موقعیت صفحه دوم سمت راست
آخرین اخبار

کد خبر : 30149 - تاریخ انتشار : سه شنبه 26 شهریور 1398 - ساعت: 09:04

چاپ

4 میلیون فارغ‌التحصیل دانشگاه پشت دیوار بیکاری/ وزارت کار همچنان از حل ریشه‌ای این مشکل فرار می‌کند


در حالی نرخ بیکاری بالای فارغ‌التحصیلان دانشگاهی مدام به نداشتن مهارت کافی و متناسب آنها حواله داده می‌شود که به نظر قرار است با ایجاد دوره‌های مهارت‌آموزی باز هم ورود آنها به بازار کار به تاخیر بیفتد.

به گزارش میانخبر، در یک دهه گذشته بارها و بارها درباره معضل بیکاری و بالابردن نرخ اشتغال صحبت شده و هربار هم این موضوع را به مهارت و تخصص افراد جویای کار مربوط کرده اند.

در شرایطی که مدام آمار فارغ التحصیلان بیکار دانشگاه ها بیشتر و بیشتر میش ود

بیش از یک دهه است که هر گاه درباره اشتغال و بیکاری سخن به میان آمده، موضوع مهارت و تخصص هم مطرح شده است. با افزایش تعداد فارغ‌التحصیلان بیکار، اظهارات درباره مهارت‌آموزی و تخصص داشتن هم بیشتر و بیشتر شده و البته کلید واژه اظهارات در این باره این است که فارغ‌التحصیلان، بیکار می‌مانند چون مهارت لازم را ندارند.

به تبع آن وقتی حرف از مقابله با بیکاری هم مطرح می‌شود، خیلی‌ها از مسئولان گرفته تا نمایندگان مجلس و برخی کارشناسان بازار کار عنوان می‌کنند که باید نیروی انسانی را ماهر کنیم تا توانایی این را داشته باشند که سر کار بروند.

در این بین البته انتقادات زیادی هم از نظام آموزشی می‌شود و مدام عنوان می‌کنند که این نظام نیازمند تغییرات بنیادین است. یا در سطح کلان ایجاد اصلاحات در نظام آموزشی برای متخصص بار آوردن نیروی انسانی واقعا احساس نشده و اولویت ندارد یا اینکه این اصلاحات شدنی نیست. هر چه باشد در سال‌های اخیر راه میانبری پیشنهاد شده که البته ممکن است تبعات منفی داشته باشد و گرهی هم باز نکند.

 

معضل تکراری بیکاری فارغ‌التحصیلان

بیکاری فارغ‌التحصیلان دانشگاهی مشکل دیروز و امروز نیست، اما هرچه گذشته به شمار این افراد افزوده شده است. گزارش‌های رسمی نشان می‌دهد حدود ۳۸ درصد فارغ‌التحصیلان دانشگاهی بیکار هستند. هفتم مرداد سال جاری، رحیم سرهنگی مدیرکل دفتر توسعه کارآفرینی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی گفت‌: در حال حاضر یک میلیون و ۳۹۰ هزار نفر فارغ‌التحصیل دانشگاهی بیکار در کشور وجود دارند که یا مهارت آنها به درد جامعه و بازار کار نمی‌خورد یا اینکه اساسا مهارتی برای ورود به بازار کار ندارند.

بحث نداشتن مهارت که در اظهارات این مقام مسئول آمده بحثی است که در این سال‌ها تقریبا هر کسی درباره بیکاری فارغ التحصیلان بیکار حرف زده، به آن پرداخته است. متعاقب همین بحث است که مواردی چون جنبش مهارت‌افزایی، کارآموزی فارغ‌التحصیلان قبل از ورود به بازار کار و... مطرح می‌شود.

۲۳ مرداد سال جاری محمد شریعتمداری (وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی) با بیان اینکه باید نهضت مهارت‌افزایی در کشور ایجاد شود، عنوان کرد: امروز فقدان مهارت ضعف بزرگی برای نظام مهارت آموزی به شمار می‌رود و این آمار که ۴۷ درصد فارغ‌التحصیلان دارای مهارت کافی و متناسب با انتظار نیستند، رقم بالایی است.

این شرایط باعث شده که طرحی مبنی بر این مطرح شود که لازم است فارغ‌التحصیلان آموزش‌هایی را فرا بگیرند تا تخصص کافی برای کاریابی را بیابند. پیگیری چنین طرحی شاید لازم به نظر برسد، اما اگر در وضعیت بازار کار ایران و ارتباط آن با نظام آموزشی دقیق شویم، می‌بینیم که ممکن است با یک طرح دیگر رو‌به‌رو باشیم که علاوه بر هزینه‌تراشی باعث می‌شود ورود به بازار کار به تاخیر بیفتد.

 

بازهم دهه شصتی ها!

گزارش موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی وزارت علوم نشان می‌دهد در ایران دو هزار و ۵۶۹ دانشگاه وجود دارد. این در حالی است که آلمان ۴١٢، انگلیس ٢٩١، کانادا ٣٢٩، ایتالیا ٢٣۶ و هلند ۴٢٣ دانشگاه دارند. بیش از دو هزار و ۵۰۰ دانشگاه ایران تا پایان سال گذشته سه میلیون و ۷۹۴ هزار و ۴۲۰ دانشجو را مشغول کرده‌اند و این در حالی است که تعداد دانشجویان در ایران در سال‌های اخیر کم هم شده و در سال‌هایی شاهد تحصیل بیش از چهار میلیون دانشجو در کشور بوده‌ایم.

از تعبیر «مشغول» برای تحصیل دانشجویان استفاده می‌کنیم، چون نظر برخی کارشناسان این است که دانشگاه‌ها در ایران در بسیاری موارد نقش تاخیر انداختن در ورود افراد به بازار کار را بازی کرده‌اند. شاید کسانی که با این فکر دانشگاه‌ها را افزایش داده و از جوانان خواسته‌اند مدرک کارشناسی، کارشناسی ارشد و بعد دکتری بگیرند به این می‌اندیشیده‌اند که ورود جوانان دهه شصتی و دهه هفتادی به بازار کار به ایجاد بحران بیکاری می‌انجامد، اما در واقع سونامی بیکاری جوانان تنها چند سالی عقب افتاده و البته با بیشتر شدن توقع جوانان تحصیلکرده مشکلات عمیق‌تر شده است.

مشکل زمانی بیشتر خودنمایی می‌کند که عنوان می‌شود افرادی که کار کردن را به تاخیر انداخته‌اند تا با تحصیل در دانشگاه مهارت بیاموزند و تخصص کسب کنند، در واقع مهارت و تحصصی هم کسب نکرده و حالا تازه بعد از سال‌ها تحصیل باید بروند مهارت کسب کنند. این یعنی دانشگاه رفتن فقط سرگرمی بوده است!

 

تورمِ بیکاری هر روز بیشتر می شود

می‌توان این واقعیت را پذیرفت که برخی از فارغ‌التحصیلان دانشگاهی مهارت لازم را ندارند، اما اینکه عنوان شود آنها بیایند و مهارت بیاموزند تا سر کار بروند، چند مساله مهم پیش می‌آورد. در درجه اول باید به این فکر کرد که آیا اقتصاد ایران ظرفیت پذیرش افراد متخصص را دارد؟ آیا همه مشکل بیکاری مربوط به این است که افراد متخصص نداریم؟ اگر اینطور باشد یعنی اینکه الان در ایران جایگاه‌های شغلی خالی مانده وجود دارد، چون کسی مهارت لازم برای پر کردن آن را ندارد.

چنین چیزی نمی‌تواند درست باشد، بلکه بیش از هر چیز رقابت بر سر یک کار مطرح است و در واقع شغل‌یابی مشکل است. مساله دیگر این است که اگر اذعان داریم فارغ‌التحصیلان دانشگاهی مهارت ندارند چرا آن نظام آموزشی و افرادی را که چنین فارغ‌التحصیلانی تحویل جامعه داده مورد بازخواست قرار نمی‌دهیم؟ با مواخذه این افراد راه را بر برنامه‌ریزی‌های غلط در آینده می‌بندیم؛ برنامه‌ریزی‌هایی که به اتلاف وقت و سرمایه افراد و جامعه منجر شده است.


منبع : دانا

مطالب مرتبط با : 4 میلیون فارغ‌التحصیل دانشگاه پشت دیوار بیکاری/ وزارت کار همچنان از حل ریشه‌ای این مشکل فرار می‌کند
دیدگاه شما در مورد : 4 میلیون فارغ‌التحصیل دانشگاه پشت دیوار بیکاری/ وزارت کار همچنان از حل ریشه‌ای این مشکل فرار می‌کند

4 میلیون فارغ‌التحصیل دانشگاه پشت دیوار بیکاری/ وزارت کار همچنان از حل ریشه‌ای این مشکل فرار می‌کند تغییر کد

موقعیت صفحه دوم سمت چپ