• آخرین اخبار
  • پربیننده ترین اخبار
موقعیت صفحه دوم سمت راست
اخبار

کد خبر : 4400 - تاریخ انتشار : پنج شنبه 08 آبان 1393 - ساعت: 10:16

چاپ
آداب و رسوم عزاداری امام حسین (ع) در میاندورود (2)

آداب و رسوم عزاداری امام حسین (ع) در میاندورود (2)


امام حسین (ع) متعلق به زمان و مکان واشخاص خاصی نیست، بلکه متعلق به تمامی انسانها ی عاشق به امامت می باشد.

معرفی شهرستان میاندرود:

شهرستان میاندرود یکی از شهرستانهای جدید استان مازندران می باشد که حد فاصل شهرستانهای ساری و نکا قرار دارد.

شهر سورک مرکز این شهرستان می باشد که در فاصله 10 کیلومتری شرق شهر ساری مرکز استان مازندران قرار دارد. شهرستان مياندورود به مركزيت شهر سورك از تركيب بخش¬هاي زير در تابعيت استان مازندران ايجاد گردید.

الف- بخش مركزي به مركزيت شهر سورك شامل دهستان هاي كوهدشت شرقي ، مياندرود بزرگ و كوهدشت غربي

ب- بخش گهرباران : بخش گهرباران به مركزيت روستاي طبقده از تركيب دهستان‌هاي گهرباران شمالي و گهرباران جنوبي

دهستان گهرباران شمالي به مركزيت روستاي طبقده از تركيب روستاها ،‌ مزارع و مكان‌هاي زير 1- اناردين ، 2- برگه ،3- تجن لته سفلي ، 4- تجن لته عليا ، 5- تازه آباد سپاه ،

6- چمازتپه ، 7- حسن آباد ، 8- دلمرز ، 9- طبقده ، 10- عزت الدين ، 11- قاسم آباد 12- ولوجا.

دهستان گهرباران جنوبي به مركزيت روستاي ماكران از تركيب روستاها، مزارع و مكان‌هاي زير 1- آسياب‌سر، 2- امامزاده جمال‌الدين، 3- امامزاده عبدالله ، 4- بزمين آباد ، 5- سوربن ، 6- سياه چنار، 7- قندار خيل ، 8- قاجار خيل خورندين ، 9- ماكران ، 10- ورندان ، 11- وركلا ، 12- حلمسر(عباس آباد).

آداب و رسوم عزاداری امام حسین (ع) در منطقه میاندرود

امام حسین (ع) متعلق به زمان و مکان واشخاص خاصی نیست، بلکه متعلق به تمامی انسانها ی عاشق به امامت می باشد کل یوم عاشورا وکل ارض کربلا ، از مهمترین عزاداری ها در منطقه میاندرود، عزاداری در محرم وصفر و ماه مبارک رمضان است که از اولین روز محرم در مساجد و تکایا نوحه خوانی می کنند.

اما قبل از محرم مردمان این منطقه علی الخصوص خواهران عزادار به رفت و روب می پردازند، درسالها پیش که دیوارهای حسینیه گلی بود جمعی دیوار ها را گل اندود میکردند. مردان چند روز قبل از محرم هیزم می آوردند و در حیاط حسینیه جمع می کردند (خره می زدند).

چون شغل اکثر مردمان منطقه دامداری و کشاورزی بود دامداران از همان ابتدا که گوسفندشان می زائیدند بره ای را برای قربانی کردن در روز تاسوعا وعاشورا نشان می کردند وکشاورزان نیز برای تاسوعا وعاشورا برنج نذری می دادند .

کسانی که آب دنگ( اودنگ ) يا پا دنگ داشتند دردهه اول ماه محرم ما حصل خود را به تکیه می آوردند یا نان می پختند و در میان عزاداران پخش می کردند، همچنین مرغ و خروس را نذر امام حسین (ع)می کردند. 

در شب هفتم ماه محرم علم ها را به نشانه علم قیام عاشورا درحیاط مسجد یا حسینیه می افرازند و در بعضی روستاها(گردش علم) علم گردش دارند یعنی علم را خانه به خانه می برند و مردم نذوراتشان را به علم هدیه میکنند و از عزادارانی که علم را همراهی میکنند با شیر، ‌نان، حلوا، شربت و... پذیرایی می کنند.

درگذشته به یاد غیرت و شجاعت حضرت ابوالفضل (ع) حاملان علم را از بین جوانان تنومند و قوی انتخاب می کردند و این اشخاص علم را با کف دست، یا بر روی کتف و حتی با دندان بلند می کردند ومردم با گفتن یا ابوالفضل یا ابوالفضل به دورش می چرخیدند.

روسری هايی که به علم می بستند تا محرم سال بعد برعلم باقی بود تا اینکه متولی آنها را باز میکرد، همه ی اینها نشان دهنده روح اتحاد و تعاون مردم است که نشات گرفته از قیام سالار شهیدان می باشد.

سالها پیش وضع مالی مردم خوب نبود و فقر بیداد میکرد تا جایی که بعضی از مردم بدون مزد فقط جهت سیرشدن شکمشان (به صورت اشکم مزدی یا اشکم قراری ) در نزد کسانی که وضع مناسبی از لحاظ مادی داشتند کار می کردند، پیرمردها و بزرگان محل که وضع مناسبی از لحاظ مادی داشتند شبها در مسجد می خوابیدند، خانواده ها به بهانه آنها شام درست می کردند تا فقرا درکنار سفره ایشان غذایی بخورند، فقر چنان بیداد میکرد که کودکان را به حسینیه راه نمی دادند و آنها در حیاط حسینیه سینه می زدند و می گفتند : گت گت پلاخار حسین             خورد خورد عزادار حسین

در قدیم چون فرش به اندازه کافی درداخل حسینیه نبود مردم نذر می کردند که فرش (نمد ،لمه، بالشت ، متکا ، حصیر وکوب ) را تا ده روز در حسینیه پهن کنند و پس از آن به خانه ببرند.

سینه زنی و دسته روی نیز از روز هفتم به بعد در این منطقه رواج داشت سینه زنان از یک روستا به روستای دیگر می رفتند و در حیاط حسینیه یا مسجد میزبان به عزاداری می پرداختند که اکثر مداحان دراین روز از عزاداران مهمان بود، هنگامی که دو دسته عزادار به هم می رسند اینگونه به هم خوش آمد می گویند :

سینه زنان شهدا خوش آمدید خوش آمدید اهلا وسهلا مرحبا خوش آمدید خوش آمدید

مهمانان درپاسخ می گویند: سینه زنان شهدا ما به سلام آمدیم اهلا وسهلا مرحبا ما به سلام آمدیم

در هنگام بازگشت مهمانان با سینه زدن و خواندن این اشعار :

سینه زنان شهدا،  این دم خدا حافظ، اجر شما با شهدا، این دم خدا حافظ

میزبانان نیز با گفتن، سینه زنان شهدا خوش آمدید خوش آمدید ... آنها را بدرقه می کردند .

سپس دو علم به یکدیگر سلام می دهند که حکایت از بازگشت اسرا به مدینه دارد و زبان ام البنین و پیش قراولان اسرا می باشد . سالها پیش که بشقاب و قاشق به اندازه کافی موجود نبود برنج را در تشت مسی یا رویی (مجمعه ) می ریختند، قبل از صرف غذا آب ولرم می آوردند (آفتابه ولگن وآبدست) ومردم دستهایشان را می شستند.

در این دسته رویها خانم ها حضور نداشتند، مگر عده کمی که بستگانی در آن روستاها داشتند. آقایان هنگام دسته روی سفره با خود می بردند تا برنج اضافی را به عنوان تبرک به خانه بیاورند، مقداری از این غذای متبرک را بر پشت بام، روی حیوانات و درختان می ریختند که رزق و روزی از برکت خون امام حسین (ع) زیاد شود.

البته عزاداری در روستاها با کمی تفاوت یا شور وهیجان کمتر یا بیشتر از سالها قبل انجام می شد و الان هم به برکت خون شهدای عزیز وانقلاب اسلامی هر روز بهتر و بیشتر درحال برگزاری است .

دربین روستاهای منطقه دسته روی وعزاداری برخی از روستاها نمود خاصی در سطح شهرستان و یا حتی استان دارد مثل عزاداری در سورک، دارابکلا، اسرم وجامخانه ، تعزیه در زید سفلی وعلیا

نویسنده : علی اکبر عبداللهی

مطالب مرتبط با : آداب و رسوم عزاداری امام حسین (ع) در میاندورود (2)
برای این پست 1 دیدگاه مطرح شده است. شما نیز دیدگاه خود را بیان کنید
  • یکشنبه 11 آبان 1393 - 14:52 ناشناس

    باتشکر ازهمگى

    پاسخ به نظر
    + 2 - 0
دیدگاه شما در مورد : آداب و رسوم عزاداری امام حسین (ع) در میاندورود (2)

آداب و رسوم عزاداری امام حسین (ع) در میاندورود (2) تغییر کد

موقعیت صفحه دوم سمت چپ