• آخرین اخبار
  • پربیننده ترین اخبار
موقعیت صفحه دوم سمت راست
اخبار

کد خبر : 4428 - تاریخ انتشار : جمعه 09 آبان 1393 - ساعت: 23:24

چاپ
عزاداری در روستای عزت الدین از گذشته تا به امروز (3)

عزاداری در روستای عزت الدین از گذشته تا به امروز (3)


از بدو تاسيس روستاي عزت الدين(حدودا سال 1320)، ساكنين اوليه، عزاداري را به شيوه سنتي در خانه ها برپا مي نمودند.

به گزارش میانخبر ، از بدو تاسيس روستاي عزت الدين(حدودا سال 1320)، ساكنين اوليه، عزاداري را به شيوه سنتي در خانه ها برپا مي نمودند، سينه زني از دهه اول محرم شروع مي شد و بعضي سالها تا پايان ماه صفر ادامه داشت، زنان نيز دراين امر مهم شركت داشتند، خصوصا درتربيت فرزندان و آماده سازي آنها براي بزرگداشت اين ايام و خريد لباس مشكي و سربندها و پخت غذا و درست كردن انواع حلوا و آش همراه برپا كنندگان مراسم عزاداري بودند.

كودكان دربرپايي مراسم نقش مستقيم نداشتند ولي از آنجا كه اهالي روستا براي رفتن به مسجد و حسينيه فرزاندانشان را به همراه خود مي بردند هنگام سينه زني، در وسط حلقه بزرگان حلقه وار و به شكل خاصي به سينه زني مي پرداختند، گاهي هم كه مانع ورود آنها به داخل حسينيه بودند، در حياط يا بيرون حياط با سينه زني خاص خود شعار مي دادند :

گت گت پلا خار حسین                   خورد خورد عزادار حسين          که خود را دردل بزرگان جاي مي دادند .

عزاداري اوليه روستا : 

ابتدا عزاداري درمحل مسجد جامع فعلي برگزار مي شد بعدها به دليل گستردگي روستا، ازدياد جمعيت و گاهي هم اختلاف سليقه باعث شد در سه مسجد و حسينيه، عزاداري را برپا نمايند. 1- چراتي ها در مسجد جامع 2- مازندراني ها درمسجد حضرت ابوالفضل (ع) 3- زنگتي ها در مسجد صاحب الزمان (عج)

بنای اولیه مسجد جامع :

پس از شکل گیری روستا، اولین دغدغه اهالی، انتخاب محل مناسب جهت عزاداری امام حسین(ع) بود، ابتدا در زمینی که متعلق به مرحوم عینعلی معافی و داماد ایشان مرحوم اسماعیل معافی بود و بعدها مرحوم دوستعلی قربانی درآن جا سكني گزيدند (روبروی منزل فعلي حاج حیدرحسن نژاد) حسینیه را درآنجا بنا نمودند، سپس در مکان فعلی مسجد جامع که بخشی از میدان بزرگ محل بود مسجد و حسینیه را احداث نمودند که اولین بار با گل و چوب به صورت چينه اي (با بنايي مرحوم گل حسن ضرغامي وحميد قره تپه اي ) و به شكل نال و ستون و با سقف گالی پايه ريزي كردند.

با ساخت حسینیه (تکیه) در حياط مسجد با مساعدت اهالي و بويژه حاج الله قلي معافي ومرحوم حاج عابدين راسخي با سقف حلبی که تا سال 1388 پا برجا بود آنرا گسترش دادند، ولی مسجد جامع فعلی اوایل انقلاب با مساعدت مالی اهالی ساخته شد.

مسجد حضرت ابوالفضل(ع) :

درسال 1339 بدلیل کثرت جمعیت، کمبود فضا و برخی اختلافات سلیقه ای، گروههای مازندرانی و زنگتی، متفقا از چراتی ها جدا گردیدند و مدت سه سال در منزل مرحوم حاج سیدرسول علیزاده به عنوان تکیه مراسم مذهبی را انجام دادند.

درسال 1345 مرحوم حاج علی اکبر فغانی از مرحوم حاج رضا باقری حدودا 500 مترمربع درقسمت شمالی دبستان دولتی سابق زمیني برای احداث تکیه میان محله گرفته و در قبال آن 3000 مترمربع زمین کشاورزی در منطقه گزي به ایشان هدیه نمودند. دراین مکان باچوب و گل (لارده ای) تکیه جدید به نام تکیه میان محله احداث شد، بخشهای زنانه و مردانه در یک فضا بود که توسط چادر ازهم جدامی شد، آبدارخانه درگوشه ای از فضای مردانه بود.

درسال 1361 تکیه چوب وگلی میان محله تخریب وتکیه وسیع تری با مصالح جدیداحداث شدکه تاکنون با تعمیراتی که درآن صورت گرفته به نام حسینیه موجود می باشد. درسال 1375 با اهدای زمینی از جانب همسایه تکیه (وارثان مرحوم حاج رضا باقری ) و با کمک اهالی، مسجدی به نام مسجد حضرت ابوالفضل(ع) در مجاورت بلافصل تکیه احداث شد که این دو بنای مذهبی(تکیه میان محله ومسجد حضرت ابوالفضل(ع) ) تاکنون فعال می باشد.

مسجد صاحب الزمان (عج):

پس از جدایی زنگتی ها از مازندرانی ها در دهه پنجاه، عزاداران حسینی با مساعدت مرحوم ملاقربان باقری و فرزندش مرحوم باقر باقری و همیاری وکمک اهالی مسجد، مکان عزاداری را بنا نمودند و در دهه هفتاد هم ساختمان فعلی احداث شد.

نوع سينه زني :

سينه زني به شكل طولي و گاهي هم به شكل حلقه اي مرسوم است كه مداح در وسط و سينه زن ها به دور آن و به طور سنتي و با عشق خاصي سينه زني مي كنند. سينه زني هم به مدت نيم ساعت الي يك ساعت ادامه دارد. در سالهاي دور تاسه ساعت هم ادامه می داشت، البته درسالهاي قبل يك نوع سينه زني كمري با گرفتن دست همديگر و با پريدن روي يك پا، سينه زني مي كردند، انجام مي دادند كه لذت خاص خود را داشت.  

ر سالهاي اخير چند هيات عزاداري تشكيل شد كه زنجير زني را رواج دادند اما اين روش با استقبال ريش سفيدان و حمايت بزرگترها روبرو نشد. 

تعزيه خواني و ذوالجناح خواني:‌

تعزيه خواني توسط اهالي انجام نشد ولي بعضا توسط افراد از روستاهاي ديگر در محل برپا مي شد. ولي ذوالجناح خواني در روز عاشورا با مهيا كردن اسب سفيد مزين شده با پارچه هاي رنگي وايستادن حلقه وار مردم دور ذوالجناح و مداحي مداحان با در دست داشتن افسار اسب كه تا شام غريبان ادامه داشت بسيار مرسوم بود.

صبح تيره رو( صبح صادق يا صبح خوندي):

رسم بسيار جذاب و به يادماندني است، حدودا نيم ساعت مانده به اذان صبح مداح و اهالي اعم از پير وجوان، مرد و زن و بزرگ و كوچك در حياط حسينيه جمع مي شوند و مداح با سوز دل مداحي مي كند، معمولا پي خواني يا جواب كه جمع مي گويند اين است:

اي صبح تيره رو به چه رو مي شوي سفيد در دشت كربلا          فردا حسين تشنه جگر مي شود شهيد، فرياد از اين عزا

دسته روي :
در ‌سالهاي دور از روستاي عزت الدين به روستاهاي ماكران، حلمسر، چمازتپه، ‌طبقده، اناردين و بايع كلا دسته روي وسينه زني انجام مي شد ولي از دهه هفتاد به بعد كمرنگ شد.

شام غريبان :

از آنجا كه دراين روستا سه حسينيه و مسجد وجود دارد عصر عاشورا حدودا دو ساعت مانده به اذان مغرب به طور جمعي در كوچه و خيابانهاي محل با علم هايي كه از روز هفتم آماده شده بود به صورت سينه زني و زنجير زني مراسم شام غريبان را برگزار مي كنند، البته در چند سال اخير عده اي اين مراسم را در گلزار شهداي محل انجام مي دهند، ليكن پس از بازگشت به كاروان عزاداران محل مي پيوندند و پس از عزاداري مشترك، هنگام اذان مغرب جهت برپايي نماز مغرب وعشا از يكديگر جدا مي شوند.

علم گرداني :

شب هفتم بزرگان ومداحان پيشكسوت علم را با آذين خاصي مي بندند( البته بسيار ساده كه مورد تاييد علما هم مي باشد) . صبح روز هفتم ( كه علم گرداني روستا در اين روز انجام مي شود) از سه هياتي كه وجود دارد در مكان خاصي تجمع نموده و آرام آرام به هم مي پيوندند.

سينه زن ها در تمامي كوچه هاي محل به سينه زني مي پردازند. رسم براين است كه خانواده اي كه عزيزي را در سال جاري از دست داده است، علم را به منزلش برده و با تجمع درحياط و ذكر فاتحه، مصيبت را به باز ماندگان تسليت مي گويند، آن خانواده نيز با حلوا، شربت ، شير وخرما از مهمانان پذيرايي مي كنند.

البته بعد از انقلاب و تقديم پنج شهيد سرافراز از اين محل به اسلام و انقلاب، سينه زن ها ضمن علم گرداني در منزل شهيد، با سينه زني و ذكر مصيبت حضرت سيد الشهدا با آرمانهاي شهدا تجديد بيعت نموده و وفاداري خود را به نظام، اسلام و شهدا اعلام مي دارند.

علم گردانها شش نفر هستند : سه نفر نگهدارنده علم و سه نفر جمع آوري كننده نذورات هستند كه خانه به خانه مي روند وآنهايي كه نذري دارند عاشقانه در پاي علم، مرغ و گوسفند قرباني مي نمايند. پس از اتمام علم گرداني در مسجد جامع جمع مي شوند و ضمن برپايي عزاداري مشترك وپذيرايي از مهمانان، علم گردانها، نذورات را شمرده و تقسيم مي نمايند تا صرف هزينه هياتها در سه مسجد محل شود .

تاسوعا وعاشورا :

از آنجا كه عده اي از اهالي به شهرهاي ساري، نكا و... كوچ نمودند در تاسوعا وعاشورا به محل برمي گردند وعزاداري را در روستا انجام مي دهند . تاسوعا اصولا به سينه زني، مداحي و سخنراني و پذيرايي خلاصه مي شود. عصر تاسوعا سفره هاي زنانه و مردانه در منازل به نيت اهل بيت(ع) برپاست.

شب عاشورا شور و حال بيشتري نسبت به شبهاي قبل دارد و سالها قبل جوانان در شب عاشورا تا صبح عزاداري وسوگواري مي كردند. اما اخيرا عزاداري پس از پايان سخنراني در بعضي مساجد ، مراسم ختم قرآن همراه با پذيرايي ( چاي ، حلوا،‌ آش شعله زرد ،‌ باقلا يا باكله پته و... ) به پايان مي رسد و متولي مسجد همگان را به رفتن از مسجد و استراحت در منزل فرا مي خواند تا هنگام سحر در مراسم صبح تيره رو، شركت فعال داشته باشند. اما شور و شوق جواني بعضي ها گل كرده و تا صبح در مسجد يا حياط آن مي مانند و مي خوابند .

صبح، پس از مراسم صبح تيره رو، نماز جماعت برپا مي شود وزيارت عاشورا همراه با صبحانه در مسجد انجام مي پذيرد . زنان در سالهاي دور، از صبح شروع به پختن غذاي ظهر عاشورا درحياط مسجد مي نمودند ليكن چند سالي است كه اين كار يا در منزل انجام مي شود يا توسط مردان درحياط مسجد يا بيرون آن صورت مي گيرد.

ساعت ده صبح به بعد عزاداري در مسجد شروع و با مداحي و سخنراني و صرف ناهار ادامه مي يابد. زيارت اهل قبور در گلزار شهدا و ديدار بزرگان و بيماران در عصر عاشورا انجام مي شود در بعضي از منازل سفره هاي نذري برپاست.

مراسم شام غريبان،‌ اقامه نماز مغرب وعشا و پذيرايي شام هم همه ساله صورت مي گيرد. نكته قابل توجه اين كه اقامه نماز جماعت ظهر و عصر روز عاشورا قبل از صرف ناهار كه به تازگي از صدا وسيما و نهادهاي ديگر تبليغ مي شود از سالهاي دور دراين محل مرسوم بوده و برگزار مي شد .

مراسم سوم و هفتم:

مراسم سوم و هفتم امام حسين (ع) به طور معمول با پذيرايي آش شير برنج و برگزاري مراسم عزاداري برپا مي شد. اما چند سالي است كه شب دوازدهم محرم كه مصادف با شهادت حضرت امام سجاد(ع) است با عزاداري و پذيرايي آبگوشت توسط خيرين اطعام دهي مي شود .

دربعضي از سالها، عزاداري تا 28صفرادامه دارد، اما به دلايل گوناگون از 12 محرم تا 28صفر عزاداري بطور پراكنده برگزار مي شود، ولي از 20صفر تا 28 صفر عزاداري رونق بيشتري دارد و شب 28صفر با صرف آبگوشت يا برنج از عزاداران پذيرايي مي كنند، قبلا روز 28 صفر هركس در منزل خود پخت و پز انجام مي داد و صرف ناهار هم جز در روز هاي باراني يا سرد برسر مزار همراه با عزاداري خاص خودش صورت مي گرفت.

چشمه های همیشه جاری :

نقش زنان آشپز در ایام محرم، بالاخص تاسوعا وعاشورا، نقشی‌اساسی و بنیادی است که به نسبت مردان از استحکام و قوت بیشتری برخورداراست. مردان درفضای داخل مسجد، زیرسقف، بدون دغدغه مشغول گفتگو و نوحه و عزاداری اند و زنان آشپز و همراهانشان دربیرون، درهوای سرد و نامساعد زمستان و گرمای طاقت فرسای تابستان، علاوه بر نقش برابر با مردان، در هیات وعزا و سوگواری، درفضای همراه با تشویش واضطراب، ‌با تانی و متانت در تهیه و تدارک پخت و پز و پذیرایی از مهمانان خود و سینه زنان دستجات روستاها و مساجد و تکایای همجوار مسجد روستای خود می باشند.

الحق ، آنان به منزله پی ساختمانند که استحکام و قوت ساختمان عزا و مصیبت وابسته به وجود آنهاست. اما نه در دیدند و نه در دیده ، آنها چشمه های همیشه جاری درد و رنج، مهر ومحبت، سختی ومرارت، صفا و صمیمیت هستند. آنان درماتم سالار شهیدان ،‌سالارند وپیش قراول، که باید قدر بینند و در صدرشان نشاند و جایگاه رفیع و ویژه ای در دل و دیده برای آنان درنظرگرفت، که به راستی شایسته و صلاحیت هرگونه تقدیر و تشکر را دارند که درحدیث شریف نبوی به زیبایی بیان شد : من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق یا به قول معروف: آفرین برتوکه شایسته صد چندینی.

چشم کرم ز درگه الطاف حق نداشت       گر دست او به دامن آل عبا نبود

علما و روحانيون :

روحانيون ضمن تبليغ مسائل ديني وشرعي، ‌الگوي عملي مناسبي براي اهالي بودند. حتي پس از گذشت سالها از گفتار ورفتار آنها هميشه به نيكي از آنان ياد مي كنند از جمله روحانيون مسجد جامع : مرحوم آيت الله محمدي بايع كلايي، حجج اسلام مرحوم شيخ محمدعلي موحد، مرحوم شیخ نعمت بایعکلایی، مرحوم شیخ ولی الله فلاح ماکرانی، مرحوم آقامیرآقا نودهی، شيخ حسين معافي، شيخ اسماعيل معافي ، شيخ علي اصغر نجفي، شيخ قنبر معافي، حاج آقا يداللهي (گت آقا)، مرحوم آقا ميرنعيم ، مرحوم آقا شيخ شفيع ، شيخ حسن صادقي، مرحوم شيخ محمدعلي گلوردي، شيخ حسين طوسي، شيخ جوادموحد، شيخ حسينعلي محمدي، شيخ اسماعيل محمدي (‌يادگار آقاجان بايع كلايي) ، مرحوم كربلايي شيخ عباس نجفي، شيخ خالق معافي، شيخ مختار نظری، شيخ ابوالقاسم رحيمي ( ايشان در سال 87 با اخذ درجه دكتري در رشته كلام اسلامي و عضويت درهيات علمي دانشگاه افتخار بزرگ براي روستاي عزت الدين مي باشند) و...

درمسجدصاحب الزمان: ‌شیخ حسن صادقی، شیخ عینعلی شیخی، شیخ عرب فاضلی ، شیخ اسدالله فدایی، شیخ مهدی اسدی و... درمسجد حضرت ابوالفضل(ع): شیخ سیدعلی حسینی، شیخ حسن صادقی، شیخ تقی زاده ( ازخراسان)، شیخ رحیم باقری، شیخ شریف نصرتی، شیخ محمدگلچین، شیخ علی عرب، شیخ عرب فاضلی، شیخ موسی بالویی و.... كه شايد به خاطر گذشت زمان بعضي از آنها از قلم افتاده اند و از همين جا براي شادي روح گذشتگان درود مي فرستيم و براي سلامتي زندگان دعا مي نماييم .

نكته قابل ذكر اين است كه نقش تربيتي مرحوم آيت الله محمدي بايع كلايي به جهت شناخت مردم، زهد و سادگي و صداقت در گفتار و رفتار و هم چنين شيخ حسن صادقي به جهت هم محلي بودن و سادگي گفتار بارزتر از بقيه عزيزان بوده است.

مداحان :

از بدو عزاداري دراين روستا تابحال مداحان نقش موثري در گسترش فرهنگ اسلامي مخصوصا عزاداري سيدالشهدا داشتند . گاهي هم كه روحاني يا سخنران درمحل نبود اين مداحان بودند كه نقش آنها را بخوبي ايفا مي كردند .

در مسجد جامع محل:‌ مرحوم شيخ حسينعلي پيرايي، مرحوم باب الله معافي، مرحوم شیخ نورالله فرزانه ، افراسياب ترابي ،حاج آقا يداللهي ( گت آقا) ‌، حاج ميكائيل پيرايي ،حاج نورعلي معافي، حاج اسرافيل پيرايي ، حاج حسينعلي معافي ، احمد رحيمي ، جعفر جعفري ، حاج مصطفي رحيمي و...

درمسجد حضرت ابوالفضل(ع): مرحوم سیدمحمدعلیزاده ، مرحوم سیدکاظم سیدی ، مرحوم سیدابراهیم هاشمی ، مرحوم سیدحسن هاشمی ، سیدحمیدهاشمی ، عماریداللهی ، علی اصغرکهن روز، مرحوم یوسف سلیمی ،عباسعلی اکبری، درویشعلی مرادی ، صادق لازری ، طالب شیخی ، سیدحسین سیدی ، اسماعیل خناری نژاد و....

درمسجدصاحب الزمان: صادق لازری ، طالب شیخی، موسی محسنی ، سلطانعلی لازری (فرزندرحیم) ، امیدلازری ، منصورمهدی پور، شیخ عینعلی شیخی و..... بسياري ديگر كه شايد از قلم افتاده اند و از همين جا از همه آنها عذر خواهي مي كنيم که زحمت مداحي و مرثيه خواني را عهده دار بودند.

متوليان مسجد وحسينيه :

در مسجد جامع ،‌ مرحوم عينعلي معافي و مرحوم گلعلی معافی و خانواده ، مرحوم محمدجان معافي و مادر مومنه ايشان مرحومه نصرت معافي ، مرحوم حاج حجت الله معافي و همسر مرحومه اش حاجيه ام البنين معافي و آقاي شعبانعلي معافي و همسر محترمه اش . ضمنا حاج سيف الله معافي نيز مدتي زحمت پخش اذان را از بلند گوي مسجد جامع متقبل شدند.

درمسجدصاحب الزمان: حاج جان بیک شیخی ، حاج حسینعلی محسنی ، حشمت الله شیخی ، باب الله صادقی ، کریم لازری و... درمسجد حضرت ابوالفضل(ع): مرحوم عباسقلی تقوی، مرحوم عین الله فرزانه ، مرحوم حاج نادعلی قربانی ، مرحوم حاج سیدرسول علیزاده ، حاج قاسم تقوی ، اکبرحیدری ، علی اکبرکهن روز ، اکبرذبیحی، حاج سلطان باقری ، علی اصغرعرب، شعبانعلی ضرغامی، صادقعلی فرزانه و...

علم گردانان :

در مسجد جامع: حاج عظيما نجفي ، مرحوم كربلايي عين الله فرزانه ، عبدالطيف معافي ، عطاء الله نجفي ،حاج محمد معافي ، مرحوم حاج غلامعلی معافی ، مرحوم گلعلی معافی ، درويش علي مرادي ، علي اكبرذبيحي و....

درمسجد حضرت ابوالفضل(ع): مرحوم حسین عباسی ، مرحوم زین العابدین آزرده ، مرحوم سیدکاظم سیدی ، علی اکبرذبیحی، حسین قربانی و...

درمسجدصاحب الزمان: کربلایی نعمت شیخی ، یوسف علیزاده و...

آداب ورسومي كه درگذشته به آن عمل مي شده ولي فعلا كمرنگ گرديده ، عبارتند از:

‌1- عصر عاشورا همه مردم در مسجد و جلوي منزل خود شمع يا پنبه روشن مي كردند.

2- طولاني بودن مدت سينه زني 3- تهيه اسب براي ذوالجناح و آرايش آن و گرداندن در كوچه ها 4- كمك همگاني به متولي مسجد در امر نظافت، ‌شستشوي ظروف و سفره و رسيدگي به كارهاي مسجد و حسينيه 5- بساط قليان و سيگار در مسجد و مشغول بودن عده اي از جوانان جهت تهيه و تدارك آن و مهيا كردن نمودن آن براي مصرف كنندگان (اين كار تادهه 60 معمول بود) 6- بيتوته روحاني يا مداح در منزل يكي از اهالي در ماه محرم و رمضان 7- معمولا روحاني يا مداح در يك شب در چند روستا به صورت گردشي تبليغ ديني داشت مثل كربلايي میرآقا نودهی که در یک شب مراسم مذهبی و قرائت ادعیه وعزاداری چند آبادی را اجرا می کرد 8- حفظ و قرائت برخي ادعيه مثل دعاي افتتاح كه سالها توسط مرحوم حاج گل آقا راسخي وحاج عباسعلي صالحين و ... قرائت مي شد .8-طول مدت گردش شام غریبان 9-برگزاری تعزیه توسط گروههای تعزیه از روستاهای مجاور 10- برگزاری مراسم شب احیا در منزل برخی اهالی مثل منزل مرحوم حاج گل آقا راسخی و مرحوم حاج علي نقي باقري و ....

از جمله كارهاي فرهنگي خوبي كه دراين چند سال اخير صورت گرفته :‌

1- تشكيل هيات محبين الائمه با هدف برگزاري مراسم ولادت و شهادت ائمه اطهار (ع) ، اين هيات هرسال شب بيست و يكم رمضان و شب عاشورا اقدام به جمع آوري هداياي مردمي مي نمايد و در طول سال عهده دار كليه مراسم مذهبي مربوط به معصومين (ع) را در دست دارد.

2- از آنجا كه اهالي روستا ، پنج شهيد بزرگوار را از آن خود مي دانستند و علاقه مند بودند در برپايي بزرگداشت مقام شامخ شهدا سهمي داشته باشند از سال 82 اقدام به برگزاري يادواره شهداي محل نمودند كه هرساله با كمكهاي مردمي و با حضور خانواده هاي معظم شهدا و كليه اهالي محل، ‌مخصوصا جوانان و بسيجيان در مساجد روستا برپا مي شود.

3- تشکیل دو هیات حضرت امام خمینی (ره) توسط جوانان بسیجی و پاسداران عضو رسمی سپاه ومتقبل شدن هزینه مراسم سالگرد حضرت امام (ره) و.....

درانتها اگر نام کسانی از روحانیون، مداحان ومتولیان مساجد و.... ازقلم افتاده است. پوزش می طلبیم وازآقایان :‌ حاج عقیل عبداللهی ، حاج عبدالوهاب معافی ، حاج غلامحسين معافي ، حاج قاسم تقوي ،‌ مقداد معافی ، احمدعلی معافی ، قاسمعلی قربانی ، قاسمعلی شیخی، ‌کربلایی علی اصغر حسن نژاد و (دکترعلی رمضانی و منصورجعفری از منطقه دودانگه) که با تدوين وجمع آوري و در به ثمر رساندن این مجموعه یاریمان نمودند سپاسگزاریم .

درپایان ذکر این نکته ضروری است گرچه مطالب حاضر حاوی موضوعات ارزنده ای درباب آشنایی و شناخت محل و چگونگی مراسم عزاداری ماه محرم می باشد اما عاری از نقص نخواهد بود. لذا از کلیه ریش سفیدان ، تحصیلکرده ها وجوانان عزیز انتظار می رود کمبودها و نارسایی ها را به دیده اغماض نگریسته و با ارائه نظرات وپیشنهادات لازم درجهت رفع کاستی ها وغنای مطالب درجهت تکمیل این ویژه نامه دردوره های بعد یاریمان دهند.

نویسنده : علی اکبر عبداللهی

مطالب مرتبط با : عزاداری در روستای عزت الدین از گذشته تا به امروز (3)
برای این پست 12 دیدگاه مطرح شده است. شما نیز دیدگاه خود را بیان کنید
  • شنبه 10 آبان 1393 - 18:00 اکبری

    سلام" اطلاعات خوبی بود حتی مطالبی بودن که من ازش اطلاعی نداشتم... ممنون از اقای عبدالهی...

    پاسخ به نظر
    + 62 - 5
  • یکشنبه 11 آبان 1393 - 11:34 ابوالقاسم رحیمی بالوئی

    با سلام و آرزوی قبولی عزاداری تلاش های جناب آقای عبداللهی از چهره های فرهنگی و اجرایی منطقه میاندرود قابل تقدیر است. انشاء الله برنامه های بومی و مذهبی سایر روستاها نیز به همین شیوه زیبا و ساده معرفی شوند. به امید سرافرازی و درخشش منطقه میاندرود در تمام عرصه ها عزت زیاد

    پاسخ به نظر
    + 88 - 5
  • یکشنبه 11 آبان 1393 - 14:16 مجتبی نیکو

    خیلی جالب بود / تشکر

    پاسخ به نظر
    + 48 - 5
  • دوشنبه 12 آبان 1393 - 17:58 صاحب نجفی

    سلام. گزارش بسیار عالی و جامعی بود. تشکر

    پاسخ به نظر
    + 49 - 6
  • یکشنبه 18 آبان 1393 - 12:03 معافی

    با عرض سلام و خسته نباشید. خیلی عالی بود. در پناه حق سربلند و موفق باشید.

    پاسخ به نظر
    + 49 - 5
  • سه شنبه 20 آبان 1393 - 21:33 هانی حسن نژاد

    به طور اتفاقی به این صفحه بر خورد کردم واقعا جالب بود دست گرداورنده و نویسنده درد نکنه

    پاسخ به نظر
    + 48 - 6
  • دوشنبه 24 آذر 1393 - 15:27 محمد

    تشکر ویزه حیف که از اکبر معافی یاد نبردین بعنوان متولی مسجد

    پاسخ به نظر
    + 47 - 6
  • دوشنبه 26 مرداد 1394 - 12:10 سهیلا معافی

    با تشکر.حیف که از اشپزهای مسجد جامع یادی نکردین.جناب اقای اسماعیل معافی و همسر محترمه.چون در این سالها زحمات بسیاری برای عزاداران کشیدند.

    پاسخ به نظر
    + 41 - 4
  • چهار شنبه 25 شهریور 1394 - 23:28 حسن معافی از شهرک عباسپور نکا

    مطالب جالبی بود 25 ساله از محل رفتیم بچه که بودم مشتری ثابت مسجد جامع بودم و سنج زن دسته روی ها

    پاسخ به نظر
    + 27 - 4
  • سه شنبه 03 آذر 1394 - 08:24 دیان پیرایی

    با سلام خدمت آقای عبدالهی عزیز که با ذکر تاریخچه مختصر و مفید از ابتدا بنای مساجد ها و شیوهای عزاداری مطالب جالبی را ذکر نمودند کمال تشکر را دارم فقط یک نکته باقی می ماند و اینکه بنای اصلی مسجد در ابتدا متعلق به آقای اسماعیل (پیرایی ) معافی پسرعموی مرحوم حاج شیخ حسینعلی پیرایی بوده و چون ایشان (اسماعیل معافی ) داماد مرحوم آقای عینعلی معافی بودند و وارثی نداشتن و مرحوم عینعلی معافی به عنوان وصی ایشان بوده این زمین را به عنوان مکانی برای بنای مسجد پایه گذاری کردند و بعدها این زمین را به آقای دوستعلی قربانی فروختند و با پول آن این مکان فعلی که متعلق به فغانی ها بوده خریداری شده است . در ضمن در خصوص اینکه در قسمت بالا نام خانوادگی مرحوم اسماعیل معافی ( پیرایی ) ذکر شده اگر دوستان و عزیزان می خواهند اطلاعات دقیق کسب کنند می توانند از بزرگان محل شامل حاج عبدالوهاب معافی و حاج غلامحسین معافی و یا از حاج حسنجان عبدالهی اطلاعات کامل را کسب کنند.

    پاسخ به نظر
    + 22 - 7
  • سه شنبه 02 شهریور 1395 - 19:14 حسین لازری

    خیلی عالی بؤد تشکر از گرد اورنده این تاریخچه تاریخی امید وارم جوان های محل از این سایت بازدید کنن .لازری از نکا

    پاسخ به نظر
    + 8 - 1
  • شنبه 13 شهریور 1395 - 15:55 مهدی کاظمی

    مطالب خوبی بود باتشکر از دایی اکبر

    پاسخ به نظر
    + 8 - 0
دیدگاه شما در مورد : عزاداری در روستای عزت الدین از گذشته تا به امروز (3)

عزاداری در روستای عزت الدین از گذشته تا به امروز (3) تغییر کد

موقعیت صفحه دوم سمت چپ